Alberts Bels (rođen kao Jānis Cīrulis, 1938-2024) latvijski je pisac, prozaist. Studirao je elektrotehniku u Rigi, a 1955/1956. pohađao Moskovsku školu cirkuske umjetnosti. Nakon odsluženog vojnog roka pohađao je Više scenarističke tečajeve u Moskvi. Profesionalni je pisac od 1963. Bio je član KPSS-a, no tijekom raspjevane revolucije postao je član Latvijske narodne fronte. Dana 11. studenog 1988. zajedno s glumcem Evaldsom Valtersom podigao je latvijsku nacionalnu zastavu na tornju Svetog Duha u Riškom dvorcu. Od 1990. do 1993. bio je zastupnik Vrhovnog vijeća Republike Latvije. Belsov prvi roman “Istražitelj” (“Izmeklētājs”) bio je hvaljen zbog inovativnog tretmana prozne forme. Nekoliko mu je romana adaptirano za film, među kojima su najpoznatiji “Napad na tajnu policiju” (“Uzbrukums slepenpolicijai”, 1974) i “Pucanj u šumi” (“Šāviens mežā”, 1983). Primio je brojna priznanja za doprinos latvijskoj književnosti i javnom životu. Godine 1977. dodijeljena mu je nagrada Andrejs Upīša za roman “Glas glasnika” (“Saucēja balss”, 1973), a državnu nagradu Latvijskog SSR-a dobio je za djelo “Ljudi u čamcima” (“Cilvēki laivās”, 1987), čime je priznat njegov zna čaj u latvijskoj prozi sovjetskog doba. Nakon što je svojim političkim angažmanom pridonio latvijskoj neovisnosti, postupno se vratio književnom radu i objavio još pet romana.