Sofoklo

Sofoklo je bio grčki tragički pjesnik (oko 496. pr. Kr. – oko 406. pr. Kr.). Drugi po redu od trojice klasika grčke tragedije (Eshil, Sofoklo, Euripid). U antici je bilo poznato više od 130 njegovih tragedija i satirskih igara. Od nama poznatih 111 naslova, sačuvalo se sedam tragedija i polovica jedne satirske igre. Sačuvane tragedije imaju sadržaj iz mita, i to iz tebanskoga, trojanskoga i Heraklova ciklusa. Prema kronološkomu redu to su: “Ajant”, “Antigona”, “Kralj Edip”, “Elektra”, “Trahinjanke”, “Filoktet” i “Edip na Kolonu”.
Sofoklo je u tragedijama povećao opseg dijaloga na račun korskih lirskih pjesama, uveo trećega glumca i time omogućio veću dramatičnost dijaloga. Kod njega je dramska radnja zapletenija nego kod Eshila, a njezin je razvoj, osim mračna utjecaja sudbine, motiviran jasno ocrtanim značajevima glavnih likova, tj. radnju ne pokreće izravno božanstvo, nego slobodna ljudska volja. Sofoklo predstavlja sredinu između dinamičkoga patosa Eshilova i blještave sofistike i retorike Euripidove. Izvršio je golem utjecaj u svjetskoj književnosti.