William Butler Yeats (1865-1939), irski pjesnik, dramski pisac i prozaist, dobitnik Nobelove nagrade za književnost 1923. godine. Rođen u Dublinu, djetinjstvo je provodio u Londonu i Sligu, majčinom rodnom gradu na zapadnoj obali Irske, koja je svojim krajolikom, folklorom i legendama ostavila dubok trag u njegovim djelima. Rane pjesničke zbirke “Raskrižja” (“Crossways”, 1889), “Ruža” (“The Rose”, 1893) i “Vjetar među trskama” (“The Wind Among the Reeds”, 1899) obilježene su neoromantičarskim i simbolističkim motivima. Godine 1889. sastavio je antologiju irskoga pjesništva “Oisinova lutanja i druge pjesme” (“The Wandering of Oisin and Other Poems”). Sudjelovao je u osnivanju Irskoga književnog kazališta 1899. (iz kojega je nastao glasoviti Abbey Theatre u Dublinu), koje je otvoreno izvedbom njegove “Kneginje Cathleen” (“The Countess Cathleen”, 1892). Vrhuncem Yeatsova pjesništva smatraju se zbirke “Michael Robartes i plesačica” (“Michael Robartes and the Dancer”, 1921), “Toranj” (“The Tower”, 1928), “Zavojite stube” (“The Winding Stair”, 1933) i “Posljednje pjesme” (“Last Poems”, 1933-1939). Zanimao se za misticizam i teozofiju, što je vidljivo u njegovim pjesmama i proznim djelima poput “Vizije” (“A Vision”, 1925). Od 1922. do 1928. bio je senator neovisne Irske, a 1933. kratko se, ali intenzivno zanosio dablinskom profašističkom organizacijom, tzv. plavokošuljašima.